Overblog
Suivre ce blog
Administration Créer mon blog

RUBRIKAT

 

Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com

SUPLEMENTE


'AMARUS'

( klikoni mbi imazhet më poshtë )

 

Fichier hébergé par Archive-Host.com

 


Fichier hébergé par Archive-Host.com
 

 


  Fichier hébergé par Archive-Host.com   



Fichier hébergé par Archive-Host.com  



Fichier hébergé par Archive-Host.com  


Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com 

 Apartament-me-qera-Vlore.jpg
18 juin 2013 2 18 /06 /juin /2013 09:49

 

--.jpg

 

Si je viens à mourir qu'on me jette à la mer
dans l'aube bleue des sables je trouverai ma route
j'arriverai enfin à cette grande fête
où mon corps fait surface à l'intérieur du sel

Tristan CABRAL

Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
17 décembre 2012 1 17 /12 /décembre /2012 14:50

546466_4637906382370_568978947_n.jpg

 

SHIRAT                                        

Shirat sërish nisën të qullin botën,
Kurse unë i menduar ngre perden e dritares
Kishin filluar shirat
Kur më ktheve shpinën.
Tani të trokiturat e pikave në xham
Më kujtojnë takat e tua të ndarjes.

Jashtë bie shi.
Në dhomë për ty
Bien shira cigaresh...


Petrit QEJVANI


Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
30 août 2011 2 30 /08 /août /2011 16:23

 

lola

 

NESE ME HARRON

Nese me harron,
ateherë
te dish nje gje.

E di si eshte:
kur veshtroj
henen e kristalte, degezen e kuqe
te vjeshtes kermill ne dritaren time,
ne se prane zjarrit
prek
hirin e shperbere
a trupin gervishtes te drurit,
gjithcka me sjell tek ti,
sikur gjithcka qe ekziston:
aromat, drita, metalet,
te ishin barka nisur drejt ishujve
te tu qe me presin.

Por,
nese pak nga pak s'do me duash me,
pak e nga pak s`do te te dua as une.
nese papritur
me harron,
mos me kerko me,
sepse do te kem harruar menjehere.
Po tu duk e gjate dhe e marre
valvitja e flamujve te jetes sime,
dhe vendos te me harrosh
ne bregun e zemres
ku kam rrenjet,
dije se ate dite,
ate ore,
do t`i ngre krahet
e rrenjet e mia
do kerkojne tjeter toke.

Por
nese cdo dite,
cdo ore,
ti ndjen se je perjetesisht e imja
me embelsi te paprekshme,
nese cdo dite
nje lule cel ne buzet e tua per te me kerkuar,
ah, e dashura ime, ah, e imja,
ne shpirtin tim asgje nuk shuhet, as harrohet,
dashuria ime ushqehet nga e jotja dashuri, e dashur,
dhe sa te jesh gjalle do e kesh ne krahet e tu,
shtrenguar fort nga imja.


Pablo Neruda

 

(perkthyer nga portugalishtja ne shqip prej Ariel Ch.)

Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
13 octobre 2010 3 13 /10 /octobre /2010 16:25

D-C3-A9spotayazulAndreasHeumann.jpg 

 

PRITJA


Po pres pas derës trokitjen e saj
Pa frymë
Si gjahtari i mirë shfaqjen e bishës së adhuruar.
Qetësi, bota nuk merr frymë...
Gjaku im me ulërimë të mbytur zgjeron damarët
Ndërsa unë bëj gati
Në një alarm absolut
Veglat e shpirtit dhe ato të tjerat...
Për të ekzekutuar prenë e bukur
Që do të më gjakosë
Gjakun dhe buzët
Dhe do më shkulë zemrën...
Për ta vendosur sërish
Në përfundim të furtunës së gjakut
Ashtu si pas një stuhie të vërtetë,
Kur vërshimet tërhiqen
Dhe gjuhët e ujit lëpijnë ëmbël truallin
Duke zbuluar përmasat gjigande të betejës...



Petrit Qejvani, maj 2010

Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
22 janvier 2010 5 22 /01 /janvier /2010 14:56

sanguine--1.jpg
SANGUINE


Zinxhiri i fustanit shkau poshtë gjer në ije
Dhe e madhërishmja stuhi e trupit tend të dashuruar
Shpërtheu papritur në mes të errësires …
E fustani ra poshtë mbi parketin e lëmuar
Në tapet si një levozhgë portokalli e qëruar
Dhe nenë kembët tona
Farat plasën si xhevahirë të kuq
Sanguine
Frut i bukur
Thithkë e gjirit tend
Një shenjë tjetër fati shkroi
Mbi pëllembën e dorës sime.
Sanguine
Diell nate
Frut i bukur


(Jacques Prévert, Spectacle, 1951)


- Shqipëroi Vasil Qesari -
Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
15 janvier 2010 5 15 /01 /janvier /2010 22:06

mall
Goutes de pluie sur la vitre
(photo de Vasil Qesari)



Ismail Kadare

MALL

Ca pika shiu ranë mbi qelq.
Për ty unë befas ndjeva mall.
Jetojmë të dy në një qytet,
Dhe rrallë shihemi sa rrallë.

Edhe m'u duk pak e çuditshme
Si erdh kjo vjeshtë, ky mengjes.
Qiejt e ngrysur pa lejlekë
Dhe shirat pa ylber në mes.

Dhe thënia e vjeter e Heraklitit
Seç m'u kujtua sot për dreq:
"Të zgjuarit janë bashkë në botë,
Kurse të fjeturit janë veç".

Në ç'endërr kemi renë kaq keq,
Që dot s'po zgjohemi vallë?...
Ca pika shiu ranë mbi qelq
Dhe unë për ty seç ndjeva mall


Ca pika shiu ranë mbi qelq
Poezi nga Ismail Kadare
Shtëpia botuese Onufri
Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
9 janvier 2010 6 09 /01 /janvier /2010 20:47
lola                                 Foto e perpunuar nga Vasil Qesari
       
KUR MENDOJ


Kur mendoj se  një ditë nuk do jem,
Kur mendoj se ti një ditë nuk do jesh,
(ne s’do jemi për njeri-tjetrin në të njëjtën ditë)
Do mungojmë në apelin e madh të jetës,
Një lumë i zi ujrash të vrullshme
 Më mbyt
Dhe s’më le të të thërras Emrin.
Dallgët e tij s’më lenë të dal në breg
Të kap dorën tënde të zgjatur lemerishëm,
Të kapësh ti dorën time të zgjatur lemerishëm.
Dhe klithma jote  humbet nga rrokopuja e dallgëve
Dhe klithma ime e ngrirë nuk e arrin dot klithmën tënde
Të krijojë unazën false të shpëtimit të pamundur.
E kuptoj sa e kotë është
Të të mbush mendjen
 Se jeta është një peng i vdekjes
 Që luan me ne, krijesat naive,
Që, sa jetojmë,
 Dashurojmë fare pak
 Dhe grindemi shumë
Si të ishim të pavdekshem ...


Petrit Qejvani - qershor 2000
Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
25 novembre 2009 3 25 /11 /novembre /2009 21:43



BARBARA

M
os harro Barbara,

Binte shi atë dite ne Brest.
E ti e qeshur ecje,
E lehtë, e gëzuar, e bërë qull
Nenë litarët e shiut …
Mos harro Barbara !
Shiu s’pushonte në Brest,
E ne u pamë në rrugën Siam.
Ti qeshje
E unë të buzëqesha.
Ty që nuk të njihja
Ti që nuk më njihje.
E mban mend,
Pa tjetër e mban mend atë ditë !
Një burrë nen’ një porte qe strehuar
Dhe thirri emrin tënd:
- Barbara !
E ti rende drejt tij nepër shi
Hareshëm, e qeshur, tërë lumturi
E në krahë ju hodhe …
Mos e harro ketë Barbara,
E mos u dëshpëro në se të flas me ti
Kështu u flas të gjithë atyre që dua
Edhe kur i kam parë vetëm një herë.
Kështu u flas gjithë të dashuruarve,
Edhe pse s'i kam njohur kurrë !
Mbaje mend Barbara,
Mos e harro
Atë shi të bute e të lumtur
Mbi fytyrën tende të bukur,
Në atë qytet të lumtur.
Atë shi mbi det,
Mbi molo,
Mbi anijen Ouessant.
Oh,Barbara,
Lufta është idiotësi !
Ku je, ku ndodhesh ti tani
Nenë këtë shi të metaltë
Prej zjarri,çeliku e gjaku ?
Ku është ai që në krahë
Të shtrëngonte plot dashuri
Është vrare, zhdukur a është ende gjalle ?
Oh, Barbara
Bie pambarim shi në Brest
Siç binte atëherë,
Po s’është njëlloj,
Gjithçka ka ndryshuar
S’është shi kobi a dhimbje patreguar
S’është më as stuhi
Hekuri, çeliku e gjaku,
Por thjesht ca re të mbetura
Hequr zvarrë si lango rrugësh
Si zagarë që heqin shpirt
Përrenjve të Brestit
E që kalben larg
Larg, shumë larg,
Aty ku gjurmë
S'u mbetet më …

(shqiperoi Vasil Qesari)



… Djalosh me temperament ëndërrimtari e shpirt plot pasione te rralla, Jacques Prévert ( Zhak Prever ) e la shkollën qysh kur ish 14 vjeç. Me 1917 u fut ne marine e ishte gjate asaj periudhe qe ju kushtua tërësisht letërsisë. Disa vite me pas, Zhak Prever përfshihet ne "revolucionin surrealist" dhe ne lëvizjen antikonformiste ne art, një zgjedhje artistike kjo te cilën e ndjeu dhe e mbështeti gjer ne fund. Ishte pikërisht gjate asaj periudhe qe ai u njoh dhe u miqësua me Robert Desnos, Louis Aragon, Picasso, Miro, Max Ernst e André Breton, duke marre pjese gjallërisht ne atë lëvizje. Pas vitit 1935, iu përkushtua teatrit e bashke me te vëllanë Pierre, shkroi skenarë filmash te tille si "Le crime de Monsieur Lange" për regjisorin Jean Renoir dhe 'Quai des brumes' e 'Les enfants du paradis' për Marcel Carné. Dialogët e tij qene te thjeshte, te natyrshëm e plot humor. Por, Prever ishte gjithashtu edhe një autor këngësh tepër te këndshme e mjaft popullore. Ai ka shkruar shume poezi te mrekullueshme, te cilat u vunë ne muzike nga miku i tij Joseph Kosma : asnjë francez nuk harron bie fjala, nder te tjera, tekstin e këngës 'Les feuilles mortes'. Me 1945 ai botoi përmbledhjen me tekstet e tij me te bukura, te titulluar 'Paroles', libër ky i cili pëlqehet e vazhdon te shitet mjaft edhe sot e kësaj dite. Poezitë e mëposhtme i kam shqipëruar pikërisht nga ky vëllim... 'Paroles' (Fjalet) është një nga sukseset me te mëdha te poezisë franceze te shekullit te XX -te. Është një vëllim i cili përmbledh gjithë poezitë e tij, te shkruara mes viteve '30 e fundit te luftës se dyte botërorë. Temat e saj kryesore janë: Dashuria dhe Lufta.
Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
1 mars 2009 7 01 /03 /mars /2009 17:22

Nje-minute-Simbad.jpg



NJË MINUTË


Para teje bëhem si fëmija
Që gjëra të shtrenjta kërkon
Unë kërkoj buzët e tua
“Po një minutë”-ti më ndalon.
 
Nuk e kuptoj se ç’do të thotë
Kjo frazë e bukur, kaq e brishtë
Sa herë të puth, pulit qepallat
“Po një minutë ,më pëshpërit.”
 
Dhe unë atëher më shumë të dua
Me zjarr të puth, me mall në gji
“Po një minutë”, ti prapë thua
Dhe unë prap bëhem si fëmi.
 
Dhe çdo gjë nis prap nga e para
Unë prap të puth në buzë e sy
Ti prap më thua “Një minutë”
Dhe unë prap bëhem si fëmi.

 


MË MUNGON TI


Ti je mungesa ime më e madhe
Që u jep frymën dhe fytyrën ditëve të mia
Jam katër stinë larg teje
Dhe kambana e kujtimeve
Godet trishtueshëm mbi gjuhëzën memece
Që lëshon tinguj të përvajshëm
Në këtë stinë të vërshimeve të ujta të kujtesës
Si të të arrij
Që të gjej veten?
Më duhet të bëhem lumë dalur shtratit
Që të prek bregun tjetër
Ku je ti
E shndrruar  në mjegull.

Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article
14 février 2009 6 14 /02 /février /2009 18:59





Këto ditë, vlonjatja jonë e hijshme, piktore dhe poete, Mimoza Hametaj, më dërgoi përmbledhjen e saj të parë poetike të titulluar “Unë dhe Hëna”. Ajo i kushtohet atit të saj të dashur i cili u shojt para disa kohësh, duke lenë një boshllëk të madh, në shpirtin fisnik të kësaj gruaje e cila rrezaton vazhdimisht mirësi, bukuri, dritë dhe një pasion artistik eternel … Faleminderit Moza !

Simbad




DIKUR...

Ndoshta dhe ti ke ikur larg...
Në një bregdet, a në shpat mali.
Të çlodhësh trupin sadopak,
E sytë e mi s’ti kërkon malli

Dikur më puthje ti pareshtur...
Ditët na dukeshin si orë.
Tani gjithçka mes nesh ka heshtur,
Të etshëm dikur si dashnorë...




NË SYTË E TU, SYTË E MI


Nga erdhe ti e si më gjete?!
Në syt' e tu pashë sytë e mi.
Buzët kërkuan puthje me etje,
Zemrën ma more dhe ike ti!...

Ku mbete ti?! Do shfaqesh prapë?!
Çastet e ëmbla a i kujton?
Krahët që prekje, trupin e vakët,
Kaq shpejt, kaq lehtë si t'i harrosh?!



( Marre nga libri i Mimoza Hametaj 'Unë dhe Hëna' )

Published by Simbad - dans Poetë dhe Poezi
commenter cet article