Overblog
Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog

RUBRIKAT

 

Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com 


Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com

SUPLEMENTE


'AMARUS'

( klikoni mbi imazhet më poshtë )

 

Fichier hébergé par Archive-Host.com

 


Fichier hébergé par Archive-Host.com
 

 


  Fichier hébergé par Archive-Host.com   



Fichier hébergé par Archive-Host.com  



Fichier hébergé par Archive-Host.com  


Fichier hébergé par Archive-Host.com


Fichier hébergé par Archive-Host.com 

 Apartament-me-qera-Vlore.jpg
19 novembre 2007 1 19 /11 /novembre /2007 16:49

Fichier hébergé par Archive-Host.com


ZHAK PREVER 
ARISTOKRATI I RRUGEVE TE PARISIT

( Tridhjetë vjet më parë, më 11 prill 1977 vdiq Zhak Prever, një nga autoret më të shquar të poezisë moderne franceze të shekullit të XX-të )

Jeta është një  qershizë,
Vdekja është farë e saj
Dashuria pemë qershie.

( Zhak Prever )


Përse Zhak Prever është cilësuar nga publiku i gjerë, si një nga autorët më të  rëndësishëm të shekullit të XX –të. Ndofta nga që fjalët e Prever janë të thjeshta dhe u drejtohen atyre për të cilët janë shkruar. Pikërisht njerëzve të thjeshtë. Për t’u dhenë atyre dritë e humor, dashuri e ndjenjë. Sepse, në jetë, tragjikja s’ka fund.  Për çfarëdo qoftë fjala, në çdo temë e subjekt, Prever nuk bie në fatalizëm por, duke bërë një ‘piruetë’ në fund të çdo situate dëshpëruese, na heq mendimet e errëta e na sjell humorin, shakanë, të qeshurën, shpresën. Prever ishte një krijues popullor. ‘Aristokrat’ i rrugës, pa demagogjia, pa ironia. Ai shkroi me një gjuhë si ajo që flitet përditë. Aforizmat, fjalët thumbuese dhe kalamburet e tij, kanë hyrë në të folurën e përditshme e çdo francez tashmë, ndjen gjithmonë t’i vijë ëmbël në thellësi të vetvetes, jehona e një kënge, e një poezie, e një mendimi të bukur dhe prekës i cili duket sikur mban poshtë, firmën e Zhak Prever.


***

… Djalosh me temperament ëndërrimtari e një shpirt plot pasione të rralla, Zhak Prever (Jacques Prévert) e la shkollën qysh kur ish 14 vjeç. Më 1917 u fut në marinë dhe ishte gjatë asaj periudhe që ju kushtua tërësisht letërsisë. Disa vjet më pas, Zhak Prever u përfshi në ‘revolucionin surrealist’ dhe në lëvizjen antikonformiste në art; një zgjedhje artistike kjo të cilën ai e ndjeu dhe e mbështeti gjer në fund. Ishte pikërisht në atë periudhe që ai u njoh dhe u miqësua me Robert Desnos, Louis Aragon, Picasso, Miro, Max Ernst e André Breton duke marrë pjesë gjallërisht në atë lëvizje. Pas vitit 1935, iu përkushtua teatrit e bashkë me të vëllain Pierre, shkroi skenarë filmash të tillë si 'Le crime de Monsieur Lange' për regjisorin Jean Renoir dhe 'Quai des brumes' e 'Les enfants du paradis' për Marcel Carné. Dialogët e tij ishin të thjeshtë, të natyrshëm e plot humor. Por, Prever, ishte gjithashtu edhe një autor këngësh tepër të këndshme e mjaft popullore. Ai ka shkruar shume poezi të mrekullueshme, të cilat u vunë në muzikë nga miku i tij Joseph Kosma. Asnjë francez nuk harron bie fjala, ndër shumë të tjera, tekstin e këngës ‘Gjethet e vdekura’ (Les feuilles mortes). Më 1945, ai botoi një përmbledhje me poezitë e tij më të bukura, të titulluar ‘Fjalë’ (Paroles), libër ky i cili pëlqehet e vazhdon të lexohet e blihet edhe sot e kësaj dite. Poezinë e mëposhtme e kam shqipëruar pikërisht nga ky vëllim ...


 JACQUES PREVERT   (1900 - 1977)

KJO DASHURI

Kjo dashuri kaq e vrullshme,
Kaq e brishtë,
Kaq e dhembshur,
Kaq e dëshpëruar.
Kjo dashuri
E bukur si drita
Dhe e keqe si moti.
Kur moti është i lig.
Kjo dashuri kaq e vërtetë,
Kjo dashuri kaq e bukur,
Kaq fatlume,
Kaq e hareshme,
Dhe kaq mendjelehte
Qe dridhet frike si fëmija ne terr.
Dhe kaq e sigurtë në vetvete,
Si njeriu çakërrqejf ne mes te natës.
Kjo dashuri që frikësonte mjaft njerëz,
E i bënte të merreshin me llafe,
Të shtrembëronin fytyrën.
Kjo dashuri e përgjëruar,
Nga që nuk ia ndamë sytë.
Dashuri e ndjekur, e plagosur, e sosur, e mohuar e harruar,
Nga që e ndoqëm, e plagosëm, e sosëm, e mohuam, e harruam ...
Kjo dashuri e thellë,
E gjallë dhe e pavdekur,
Plot diell ...
Dashuria jote.
Dashuria ime.
Dashuria që patëm
Që s'u vjetrua kurrë.
Që s'ka ndryshuar fare.
E që është po aq e vërtetë si një pemë,
Po aq drithëruese si një shpend,
Po aq e ngrohtë e plot gjallëri si vera.
Ne të dy mund të shkojmë
E të vijmë ku qemë.
Ne mund të harrojmë
E pastaj të flemë.
Të zgjohemi, të vuajmë, të plakemi
E të biem serish në gjumë.
Te ëndërrojmë vdekjen,
Të zgjohemi, të lozim, të qeshim
Si të rinj fringo ta ndejmë veten.
Se dashuria jone qëndron aty,
Kokëfortë si mushkë,
E pashuar si dëshira,
E pamëshirshme si kujtesa,
Marroqe si kujtesa,
E dhembshur si kujtimi,
E bukur si dita e brishte.
Si fëmijë ajo na vështron buzëqeshur
Dhe na flet duke heshtur ...
E, unë e dëgjoj me drithërimë
Dhe thërras,
Thërras për ty,
Thërras për vete,
I përgjërohem
Për ty, për vete.
I gjunjëzohem
Për ty, për vete, për gjithë ata qe duhen
Dhe u deshën.
I thërras për ty, për vete e, për gjithë te tjerët
Që nuk i njoh dhe i them:
- Qëndro aty,
Aty ku je tani,
Aty ku ishe dikur.
Qëndro aty
Dhe mos lëviz kurrë,
mos u largo!...
Ne që u deshëm, të harruam!
Ti mos na harro, mos,
Veç ty kemi në ketë botë !
Mos lere të na ftohet shpirti,
Të bëhemi për njeri tjetrin të largët...
Kudo qofsh, kujtona
Na bëj sinjal që gjallë je ...
E pas shumë vitesh,
Diku në një korije,
Aty në pyllnajën e kujtimeve,
Dilna si shtojzovalle
Dhe dorën zgjatna
E na shpëto ...
 


( Shqipëroi Vasil QESARI )


***

Fichier hébergé par Archive-Host.com


PUTHJA

 
Mijra e mijra vjet
S’do mjaftonin,
Për të treguar
Atë sekondë pafundësie
Kur ti më përqafove,
Ku unë të përqafova.
Ish një çast në dritën e dimrit,
Në parkun Montsouris në Paris.
Në Paris.
Mbi tokë.
Mbi këtë tokë që është një yll …
 

( Shqipëroi Vasil QESARI )

Partager cet article

Published by Simbad - dans Art - Kulturë
commenter cet article

commentaires